صفات فعل كبريائى است و از فعل صادر استفاده مىشود كه طبق علم بصلاح و حكمت كبريائى بوده است و همه آنچه از آثار و افعال و خواسته از حاق احديت كبريائى صادر مىشود نه بوساطت نيروى زائد و يا اراده و علم بصلاح بالاخره ساحت كبريائى در فعل و اثر نيز واجب و مستقل خواهد بود و هيچ گونه نقص و امكان و احتياج بوساطت و تأخير نخواهد داشت .
بلكه صفت علم بصلاح و نفوذ امر و عالم خلق و آفرينش صورت ميگيرد تحقق نفس اراده و مشيت همان تحقق مراد و خواسته خارجى است و باراده عالم امر و خلق تحقق مىيابد عالم امر عبارت از انوار قاهره و ذوات قدسيه و كلمات تامه است كه به مجرد اراده مراد تحقق مىيابد از نظر اينكه هيچ گونه وساطت نياز نداشته از نظر اينكه تعلق بذات كبريائى داشته و بطور ابداع صورت ميگيرد و واسطه و يا سبب و قابليت و استعداد فعلى است و محتاج به سبب و تاخير زمان نخواهد بود مانند خلق انوار طاهره و كلمات تامه عاليه و ارواح قدسيه كه بدون وساطت به مجرد صدور اراده از مقام كبريائى تحقق مىيابند و قائم بابقاء اللَّه خواهند بود و شرور و اعدام و تغير و زوال اختصاص بعالم خلق دارد .
( و الحمد للَّه زنة عرشه )
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 377
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٣٧٧