است كه هر مربوب و مخلوق و آفريدهاى در حيطه قدرت و تدبير ساحت آفريدگار خواهد بود ، و لازم آن عبوديت ذاتى است چه توأم با عبوديت ارادى باشد مانند قدسيان و ارواح قدسيه و بشر و يا ساير موجودات كه عبوديت آنها ذاتى و تكوينى است و لازم آن معبوديت مقام ربوبى است .
بديهى است سلسله موجودات كه هر يك به قدر سهم خود از فيض وجود بهرمند مىشوند از انوار قدسيه و عالم شهادت و ملك و ملكوت و نظام جهان و عوالم ديگر همه و همه در حيطه قدرت و قهر و تدبير و استيلاء مقام كبريائى هستند و همه بذات وجودى خودشان در مقام عبوديت و ستايش و سپاس از موهبت و نعمت وجود كه آنها را فرا گرفته خواهند بود .
( و الحمد للَّه زنة عرشه )
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 217
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٢١٧