خلق و آفرينش كه آن را از كتم عدم بعرصه وجود در آورده بر آن قهر و غلبه خواهد داشت و غلبه و قدرت و كبريائى زياده بر خلق و آفرينش تصور نميرود و در نتيجه بر همه موجودات امكانى قهر و احاطه و غلبه دارد و همه نسبت با اراده و قدرت و قهر كبريائى او اطاعت محض و انقياد وجودى دارند و يا گوئى از شدت و قهر نور محض كبريائى موجودات جهان را آفريده و مسطورهاى از نورانيت و قهر و عزت و كبريائى خود را در مرحله امكان ارائه ميدهد .
ساحت قدس كبريائى غنى و بىنياز و واجد كمالات ذاتى و وجودى باقصى مرتبه است صفات فعل او نيز ظهورى كمال و فيوضات است كه از طريق خلق و آفرينش بعرصه ظهور ميرسد و بساحت قدس او نيز باز خواهد گشت و غرض از فيوضات و گسترش وجود در عوالم امكانى ذات كبريائى است و بتبع آن نظام جهان است كه نمونه نازلى از نظام صفات ربوبى خواهد بود .
ساحت كبريائى از نظر احاطه ذاتى و قيوميت كه بر موجودات دارد بر آنان تفوق ذاتى و قهر و قاهريت دارد و رابطهاى محكمتر از خلق و آفرينش نيست از اين رو خالق بر مخلوق علو و قهر ذاتى و تفوق وجودى خواهد داشت و صحنه عوالم امكانى صفات و كمالات كبريائى را ارائه ميدهد همچنانكه ظل و سايه از مشخصات شاخص حكايت مىنمايد .
براى توضيح بيشترى چند امر ذكر مىشود .
1 - صفات كمال كبريائى كه در خارج ظهور نمايد فقط از طريق خلق و آفرينش است در اثر اينكه رابطه مقام كبريائى با عوالم امكانى فقط رابطه خلق و ايجاد است و آن نيز منبعث از ذات قدس كبريائى است بدون واسطه و يا عروض صفتى كه سبب تماميت صفت خالقيت گردد .
خلاصه فعل و اثر كبريائى همانا خلق و آفرينش است كه مستند بذات كبريائى و منبعث از او است بطور افاضه موجودى را فرا ميگيرد و از كتم عدم بوجود
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 140
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص١٤٠