و خلافت از رسول صلّى اللَّه عليه و آله مىباشد و معلومات امير مؤمنان على ( ع ) توسط رسول صلّى اللَّه عليه و آله بوده است ولى وساطت رسول صلّى اللَّه عليه و آله در تعليم على ( ع ) بطور تعليم و موهبت وجودى بامير مؤمنان بوده است نه مانند تعليم فردى از بشر بافراد ديگر كه وساطت در اعداد است و متعلم در اثر تعليمات استاد آماده مىشود كه به او صورت اعتقادى موهبت و اهداء شود بلكه وساطت رسول صلّى اللَّه عليه و آله در تعليمات بامير مؤمنان وساطت در افاضه و ايجاد روح ولايت و وصايت بوده كه ساحت كبريائى از طريق تعليمات رسول صلّى اللَّه عليه و آله بقلب نورانى على ( ع ) روح عصمت و ولايت افاضه مىفرمود هم چنان كه جبرئيل امين وحى ( ع ) آنچه را كه از مقام كبريائى برسول صلّى اللَّه عليه و آله وحى مىنمود بطور وساطت در افاضه و ايجاد ساحت كبريائى بوده است كه از فياض على الاطلاق بر قلب رسول صلّى اللَّه عليه و آله افاضه فرموده است نهايت به منظور تحكيم وساطت عاريتى امين وحى نيز ضميمه بوده است .
بر اين اساس نيز امير مؤمنان ( ع ) از طريق تعليمات رسول صلّى اللَّه عليه و آله از ساحت كبريائى روح ولايت و عصمت و وصايت به او افاضه شده است هم چنان كه بطور كلى در باره همه اوصياء رسولان گذشته مقام وصايت و خلافت آنان از جانب حق تعالى تعيين و اعلام شده است هم چنان كه پس از درخواست موسى كليم ( ع ) از مقام كبريائى كه عرض نمود .
وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي هارُونَ أَخِي
پاسخ شرف صدور يافت
قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى
مبنى بر اينكه درخواست تو در باره هرون كه مقام وزارت و ولايت و وصايت ترا داشته باشد پذيرفته شده است و در آيه كريمه
اذْهَبْ أَنْتَ وَ أَخُوكَ بِآياتِي وَ لا تَنِيا فِي ذِكْرِي
و نيز آيه
اذْهَبا إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَيِّناً لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشى
و آيات ديگر كه مستقيما خطاب متوجه به هرون ( ع ) نيز بوده است استفاده مىشود كه منصب ولايت و وصايت و خلافت از رسول نيز منصب الهى است و از ساحت