شرح
قوله ( ع ) : ليس للَّه على خلقه ان يعرفوا :
بيان آنست كه بشر بر حسب حكم خرد بر او واجب و لازم نيست كه آفريدگار را بشناسد قبل از اينكه وسايل معرفت و شناخت را براى او آماده و ميسر نموده باشد زيرا تكليف بامرى است كه زياده بر طاقت بشرى بوده .
و معرفت آفريدگار بطور اجمال و ابهام گر چه در كمون و فطرت بشر نهاده شده ولى كفايت نمىنمايد و نيروى فطرت وسيلهاى است كه چنانچه آفريدگار وحدانيت كبريائى او براى او تشريح شود قدرت فهم و درك و تصديق آن را داشته باشد .
قوله ( ع ) : و للخلق على اللَّه ان يعرفهم :
از جمله صفت ربوبيت ساحت كبريائى آنست كه به بشر وحدانيت و صفات كبريائى خود را اعلام فرمايد و به آنان بشناساند و آنان را باداء وظايف عبوديت آشنا سازد و اينكه زندگى بشر ابدى است و اختصاص بزندگى در دنيا ندارد و به منظور تحصيل كمال زندگى خودشان را بپايان بايد برسانند .
بديهى است معرفى مقام ربوبى و صفات كبريائى محتاج باعزام رسول و تعليم و بناگذارى مكتب توحيد در جهان است .
خلاصه لازم صفت ربوبى آنست كه بشر را بسوى كمال و فضيلت كه غرض
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 421
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٤٢١