حجابى ساحت او را پنهان نخواهد نمود زيرا حجاب و همچنين محجوب از مقوله جسم است و ساحت كبريائى نور محض و صرف وجودى است كه مجهول الكنه مىباشد فقط حجابى كه ساحت قدس از موجودات فاضله وجودى و معنوى دارد آنست كه او خالق و آفريدگار است و موجودات و جهانيان آفريده و مخلوق و در حيطه قدرت كبريائى خواهند بود و بعد فاصلهاى زياده بر وجود واجب كبريائى و نيستى محض تصور نميرود و هر چه از نواقص و امكانات است كه ذاتى مخلوق است ساحت كبريائى منزه آنست بلكه صلاحيت آن را ندارد كه پارهاى از صفات كبريائى را واجد شوند مثلا شمهاى از ازليت داشته باشند و يا نيروى خلق و آفرينش را داشته و بپذيرند .
خلاصه موجودات امكانى توأم با نواقص و اعدام است و ساحت كبريائى وجود محض و بسيط و واجد كمالات ذاتى و قائم بذات است و قيوم موجودات است و ميان دو قطب مخالف تفاوت زياده بر تصور است .
قوله عليه السلام : لامتناعه مما يمكن في ذواتهم و لا مكان مما يمتنع منه
: شاهد بر حجاب ذاتى ميان خالق و مخلوق آنست كه نواقصى كه در مخلوقات است محال است بر ساحت كبريائى و آنچه از كمالات وجودى كه مخلوق صلاحيت و ظرفيت ندارد بطور وجوب ساحت پروردگار واجد و موصوف به آنها است بدون لزوم كثرت و يا عروض مانند صفت ازليت و ابديت و علم و قدرت ذاتى بالاخره ساحت كبريائى منزه از نقص و عدم و تيرهگى و امكانى است كه لازم ذاتى و از شئون مخلوق است .
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 152
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص١٥٢