37 پاكى موضع سجده
ملّامحسن فيض در مفاتيح الشرايع « 1 » گويد :
در محل سجده ( يعنى زمين ، يا مهر ، يا چيز ديگرى كه بر آن سجده مىكنند ) شرط شده است كه پاك باشد به اجماع فقها ، و در اين فتوا نظر و اشكال است ، زيرا در احاديث معتبره آمده است كه جايز است نماز خواندن در مواضعى كه بول و منى بدان ريخته باشد ، در صورتى كه خشك باشد و معارضى بر اين احاديث وجود ندارد ، و مثل آن اجماع ( كه مورد تمسك فقها قرار گرفته ) به تنهائى مورد اعتماد نيست ، مگر آنكه روايت معتبره آن را تخصيص بزند ، و بگويدكه به جز موضع سجده از آن اراده شده است .
هامش
( 1 ) ج 1 ، مفتاح 163 ، ص 143 .