تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آراء فقهى ملامحسن فيض كاشانى ( فارسى ) — صفحة 113

مساهمون:

ص١١٣

38 قرائت سوره‌هاى سجده در نماز اشكالى ندارد

ملّامحسن فيض در مفاتيح الشرايع « 1 » مىگويد : مشهور فقها گفته‌اند : حرام است در نماز واجب ، قرائت سوره‌اى كه با قرائت آن وقت نماز مىگذرد . و همچنين قرائت سوره‌هاى عزائم ( كه مشتمل بر سجدهء واجب هستند ) زيرا اوّلى مستلزم آن است كه به نماز يا برخى از نماز عمداً اخلال شود تا آنكه وقت آن بگذرد ودوّمى مستلزم اخلال به واجب است ، اگر او را ( كه آيهء سجده خوانده است ) نهى از سجود كنيم ، و اگر او را امر به سجود كنيم مستلزم زيادتى سجدهء عمدى مىشود . مسأله اوّل مبتنى بر وجوب اكمال سوره است پس از حمد ، و مسأله دوّم با وجود آن ، مبتنى بر قول به وجوب فورى سجده است ( براى خوانندهء سوره‌اى كه آيه سجده در آن است ) به طور مطلق ، و اينكه زيادى سجده به طور مطلق ، نماز را باطل مىكند ، و در تمام اين مقدمات نظر و اشكال است ، و احاديث معتبر بر خلاف آن فرياد مىكنند ، و دو خبرى كه مسأله مبتنى بر آن است ضعيف هستند با آنكه ممكن است آن دو را بر كراهت حمل كنيم ، و به هر حال عمل ، بر طبق نظر مشهور است .
هامش
( 1 ) ج 1 ، مفتاح 154 ، ص 132 .