است كه مذهب ائمّهء اثنا عشر « 1 » - صلوات اللَّه عليهم - داشته باشد و مُتجاهر به فسق نباشد و واجب النفقهء كسى نباشد كه غنى باشد مگر آنكه نفقهء خود را از او نتواند گرفت ، يا خواهد در غير نفقهء واجب صرف كند .
درِ هفتم : در بيان زكات فطر و شرايط آن
زكات فطر بر بالغِ عاقلِ آزادى واجب است كه دَخل او به خرج ضرورى او و عيال او و دادن اين زكات وفا كند . و بايد كه به جهت خود بدهد و به جهت هر كه عيال او باشد و اگر چه واجب النفقه نباشد ؛ مثل ميهمان . براى هر سرى ، صاعى از گندم يا جو يا مويز يا خرما يا برنج يا كشك يا شير يا آنچه در اغلب اوقات قُوتِ آن بَلَد « 2 » باشد .
و مصرفش مصرف زكات مال است . و وقت دادن اين زكات ، از شام شب عيد است تا پيشين « 3 » روز عيد . و تأخير آن جايز نيست مگر آنكه از مال خود جدا كرده باشد .
و هر گاه شرايط وجوب ، پيش از شام شب عيد متحقّق شود واجب است و اگر چه به يك لحظه باشد . و اگر بعد از آن و پيش از پيشين روز عيد متحقق شود ، مستحب است و الّا ساقط . و هر كه فطرهء او بر غير ، واجب باشد از خودش ساقط است .
هامش
( 1 ) . نسخهء « م » : « اثنا عشرى » .
( 2 ) . غذاى آن شهر .
( 3 ) . ظهر ، مقابل پسين .