از شواهد شفاف و گوياى بينش بلند و فيلسوفانه اوست .
« در » هفتم از رساله « ترجمة العقايد » به ذكر احوال موت و قيامت پرداخته است و « در » هشتم را به تشريح بهشت و دوزخ و شفاعت و حوض اختصاص داده است و در پايان پس از گفتوگو از حوض كوثر ، رساله را چنين به پايان مىرساند :
« و مؤلف اين رساله را كه يكى از فدويان خاك در اوست ( يعنى امير مؤمنان امام على بن ابى طالب عليه السلام ) ان شاء اللَّه جامى كرامت خواهد فرمود كه لذت ديدار ساقى ، او را چنان محو سازد كه به لذت شراب نپردازد » .
گر تو ز شراب مىشوى مست * ما را ساقى ربايد از دست
2 . « ابواب الجنان »
اين رساله به بحث پيرامون نماز جمعه ، وجوب عينى آن ، شرائط و اجزاء و احكام و نيز آداب و فضيلتهاى آن مىپردازد و در ادامه به ثواب و فضل روز جمعه بر ديگر روزها و نيز اعمال مستحب در اين روز پرداخته است و در پايان از فضيلت نماز جماعت و شرائط و آداب آن سخن مىگويد .
اين رساله ترجمهاى كوتاه و روان از رساله فقهى « شهاب ثاقب » است كه نويسنده آن را به زبان تازى درباره وجوب نماز جمعه نگاشته است .
رساله ابواب الجنان نيز داراى هشت باب به منزله هشت درب بهشت است .
نويسنده در باب اوّل براى اثبات وجوب نماز جمعه متن عربى آيات و روايات را به همراه ترجمه آنها آورده است ولى در بابهاى بعد تنها به ترجمه آيات و روايات بسنده كرده است .
3 . « ترجمة الطهارة »
اين رساله نيز داراى هشت « در » است كه « در » اوّل در فضيلت طهارت گشوده