مسلمانان برند ، بيم كند او را و بترساند ؛ پس اگر حاضر شد جماعت را ، و الّا بسوزاند بر او خانهء او را » « 1 » .
و از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه « نمازى نيست كسى را كه حاضر نشود نماز جماعت را از همسايههاى مسجد ، مگر كسى كه بيمار باشد يا شغلى داشته باشد » « 2 » .
و از حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده كه فرمود قومى را كه :
« بايد شما حاضر شويد مسجد را يا بايد كه بسوزانم بر شما منزلهاى شما را » « 3 » .
و نيز فرمود : « هر كه نماز پنجگانه را در جماعت نگزارد پس گمانهمه چيز به او ببريد » « 4 » .
و نيز از آن حضرت روايت كرده كه « روزى بعد از نماز صبح متوجّه اصحاب شد ؛ پس جماعتى را نام برد و پرسيد كه ايشان در نماز حاضر بودند ؟ گفتند : نه يا رسول اللّه . فرمود : غايبند ؟ گفتند : نه يا رسول اللّه ! فرمود كه : آگاه باشيد كه نمازى نيست كه بر منافقان سختتر باشد از
هامش
( 1 ) . نسخهء « م » : « خانهء او » . « لَا غِيبَةَ إِلَّا لِمَنْ صَلَّى فِي بَيْتِهِ وَ رَغِبَ عَنْ جَمَاعَتِنَا . وَ مَنْ رَغِبَ عَنْ جَمَاعَةِ الْمُسْلِمِينَ وَجَبَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ غِيبَتُهُ وَ سَقَطَتْ بَيْنَهُمْ عَدَالَتُهُ وَ وَجَبَ هِجْرَانُهُ . وَ إِذَا رُفِعَ إِلَى إِمَامِ الْمُسْلِمِينَ أَنْذَرَهُ وَ حَذَّرَهُ ؛ فَإِنْ حَضَرَ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَ إِلَّا أَحْرَقَ عَلَيْهِ بَيْتَه » ( تهذيب ، ج 6 ، ص 241 ، ح 1 ؛ استبصار ، ج 3 ، ص 12 ، ح 1 ؛ وسائلالشيعة ، ج 27 ، ص 392 ، ح 34033 ) .
( 2 ) . « لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَايَشْهَدُ الصَّلَاةَ مِنْ جِيرَانِ الْمَسْجِدِ إِلَّا مَرِيضٍ أَوْ مَشْغُولٍ » ( منلايحضرهالفقيه ، ج 1 ، ص 376 ، ح 1091 ؛ وسائلالشيعة ، ج 8 ، ص 291 ، ح 10696 ) .
( 3 ) . « لَتَحْضُرُنَّ الْمَسْجِدَ أَوْ لَأُحْرِقَنَّ عَلَيْكُمْ مَنَازِلَكُمْ » ( منلايحضرهالفقيه ، ج 1 ، ص 376 ، ح 1092 ؛ وسائلالشيعة ، ج 8 ، ص 291 ، ح 10697 ) .
( 4 ) . بر اساس روايتى كه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم در من لايحضرهالفقيه يافت شد بايد عبارت اين گونه باشد : هر كه نماز پنجگانه را در جماعت « بگزارد » پس گمان همه « خيرى » به او ببريد : « مَنْ صَلَّى الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ جَمَاعَةً فَظُنُّوا بِهِ كُلَّ خَيْرٍ » ( منلايحضرهالفقيه ، ج 1 ، ص 376 ، ح 1093 ؛ بحارالأنوار ، ج 85 ، ص 36 ) .