شرح
( 72 ) - بنگريد به : تفسير طبرى ، ج 10 ، ص 89 ( حسن بصرى ) ؛ ج 10 ، ص 113 و ج 16 ، ص 94 ( عاصم ) ؛ ج 6 ، ص 64 ( يحيى بن وثاب و اعمش ) ؛ ج 30 ، ص 16 ( كسائى ) ؛ ج 1 ، ص 279 ، 313 ( فرّاء ) ؛ ج 16 ، ص 81 و ج 29 ، ص 180 ( قرّاء الامصار ) ؛ ج 3 ، ص 152 و ج 9 ، ص 100 ، 119 ، 134 ، 191 ، 206 و ج 10 ، ص 10 ، 89 ، 113 و ج 11 ، ص 4 ، 5 و ج 16 ، ص 67 ( قرّاء منتسب به بلاد ) .
( 73 ) - تفسير طبرى ، ج 1 ، ص 65 .
( 74 ) - سورهء انبياء ( 21 ) ، آيهء 81 .
( 75 ) - تفسير طبرى ، ج 17 ، ص 56 .
( 76 ) - بنگريد به تفسير طبرى ، ج 29 ، ص 179 . نام فرّاء ، يحيى بن زياد و نام ابو عبيده ، معمر بن مثنّى است و شرح احوال و آثارشان به ترتيب در بغية الوعاة ، ص 411 و 395 ؛ ريحانة الادب ، ج 4 ، ص 314 - 316 و ج 7 ، ص 194 - 195 و معجم المؤلفين ، ج 13 ، ص 198 و ج 12 ، ص 309 - 310 آمده است .
( 77 ) - معجم الادباء ، ج 18 ، ص 60 .
( 78 ) - همان مأخذ ، ص 62 . نيز در همين صفحه از ابو عمر زاهد نقل كردهاند كه گفت : « تفسير طبرى را از ابتدا تا انتها بررسى كردم و در آن حتّى كلمهاى اشتباه در نحو و لغت نيافتم » .
( 79 ) - تفسير طبرى ، ج 29 ، ص 106 ، 224 ، با اين جملات : « و كان الفرّاء يقول . . . » و « قال الفرّاء . . . » .
( 80 ) - تفسير طبرى ، ج 30 ، ص 109 . با توجّه به جملاتى كه در پاورقى آمده عبارت « قال : و إن لم يكن التسنيم اسما للماء ، فالعين نكرة ، و التسنيم معرفة ، و إن كان اسما للماء فالعين نكرة » از فرّاء است كه طبرى از وى به عنوان قائل آن نام نبرده است . نيز با مراجعه به همين مأخذ ، ج 29 ، ص 176 و مقايسهء بين متن و حاشيه ، نمونهاى ديگر از اين مقوله را مىتوان از نظر گذراند .
( 81 ) - تفسير طبرى ، ج 30 ، ص 16 ، 373 . از مقايسهء متن با پاورقى در اين صفحات مىتوان دريافت كه طبرى در بيان مطلب به كلام فرّاء نظر داشته است .
( 82 ) - همان مأخذ ، ج 29 ، ص 181 .
( 83 ) - همان مأخذ ، ج 9 ، ص 67 .
( 84 ) - بنگريد به : تفسير طبرى ، ج 1 ، ص 263 . نيز مشابه اين الفاظ در ج 1 ، ص 396 ، 559 و ج 16 ، ص 45 و ج 18 ، ص 52 آمده است .
( 85 ) - رجوع كنيد به تفسير طبرى ، ج 3 ، ص 251 ، 280 و ج 5 ، ص 188 و ج 30 ، ص 16 .
( 86 ) - بنگريد به تفسير طبرى ، ج 1 ، ص 486 و ج 9 ، ص 71 ، 153 .
( 87 ) - بنگريد به : تفسير طبرى ، ج 1 ، ص 423 و ج 4 ، ص 243 و ج 16 ، ص 151 و ج 29 ، ص 28 .
( 88 ) - معجم الادباء ، ج 18 ، ص 53 .
( 89 ) - همان مأخذ ، ص 60 . در همين صفحه از عبد العزيز بن محمد طبرى راجع به كثرت اشعارى كه طبرى در حافظه داشت ، چنين نقل شده است : « و كان يحفظ من الشعر للجاهليّة و الاسلام ما لايجهله الا جاهل به » .
( 90 ) - بنگريد به : تفسير طبرى ، ج 1 ، ص 110 ، 111 ، 114 ، 120 ، 131 ، 138 ، 139 ، 146 ، 148 ، 149 ، 160 ، 167 ، 191 ، 252 ، 255 ، 263 ، 300 و بسيارى موارد ديگر . البتّه در پارهاى موارد به جاى لفظ « قال الشاعر » ، جملهء « قال الراجز يا و منه قول الراجز » به كار رفته است كه مىتوان نمونههايى از اين مورد را در همين