قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — صفحة 87

4 - نور در تعريف نور گفته شده است ، نور عبارت از آن چيزى است كه به ذات خود روشن و موجب روشنائى غيرخود مىشود . انسان هرچيز را به كمك نور مىبيند و از سايرين تشخيص مىدهد . اما نور را به واسطه غيرنور نمىبيند بلكه اين خود نور است كه خود نما و ديگرنما مىباشد . قرآن كريم از آن جهت كه بالذات حق بوده و موجب شناخت حق از باطل مىگردد و آدمى را از تاريكىهاى جهل و باطل نجات مىدهد لذا از سوى خداوند ، نور ناميده شده است . يا ايُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَكُمْ بُرْهانٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَانْزَلْنا الَيْكُمْ نُوراً مُبيناً « 2 » اى مردم همانا دليلى از سوى پروردگارتان به سوى شما آمده و ما نورى آشكار برايتان نازل كرديم . قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبينٌ « 3 » به تحقيق از سوى خدا براى شما نور و كتابى روشن آمده است . قرآن كريم همانگونه كه خود را نور معرفى مىكند تورات و انجيل را نيز نور دانسته و مىگويد :