قرآن از زبان قرآن ( فارسى ) — صفحة 86

همه ترازوها بايد خود را با حضرت على عليه السلام ميزان كنند زيرا او ترازوى احدخوئى است كه خود را با ارادهء خداوند ميزان فرموده است . 3 - حكيم خداوند قرآن كريم را چند مرتبه با صفت حكيم معرفى كرده است . يس وَالْقُرآنِ الْحَكيمِ « 1 » و قسم به قرآن حكيم . الم تِلْكَ اياتُ الْكِتابِ الْحَكيمِ « 2 » ، الر تِلكَ آيات الْكِتابِ الْحَكيمِ « 3 » آن آيات كتابى حكيم است . خداوند سبحان خودش را نيز حكيم معرفى مىكند . الر كِتابٌ احْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكيمٍ خَبيرٍ « 4 » كتابى كه آياتش محكم و استوار است ، سپس تفصيل داده شده‌اى است از نزد خداوند حكيم و بسيار دانا . حكيم يعنى آنكه حكمش آگاهانه و صحيح و محكم است . خداوند سبحان چون خودش حكيم است كتابش نيز حكيم است . چون احكامى كه در اين كتاب بيان شده است به مقتضاى شناخت واقعى از رابطهء بين حكم و موضوع است از اينرو حكمش محكم و استوار و خدشه‌ناپذير مىباشد . اقبال لاهورى در اين خصوص مىگويد :