2 - الهام ، اين كلمه فقط يك بار در قرآن آمده و در مورد غرائزى است كه خداوند به نفس انسانى افاضه كرده است :
وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها
« 1 »
قسم به نفس و آنكه آن را آفريد پس به او فجور و تقوا را الهام نمود .
3 - تكليم ، كه به معنى ايجاد كلام است به صورتى كه مخاطب مطلب را به وسيله آن دريافت كند . مانند اين آيات :
مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ
« 2 »
و از پيامبران كسانى هستند كه خداوند با آنها سخن گفت .
وَ كَلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَكْلِيماً
« 3 »
و خداوند با موسى سخن گفت
( درباره تكليم و مفهوم آن به زودى بحث خواهيم كرد )
4 - انزال و تنزيل ، اين دو واژه در فرستادن قرآن و كتب آسمانى ديگر به كار رفته و پيش از اين به تفصيل در اين مورد سخن گفتيم .
5 - تنبئه ، به معنى خبر دادن و آگاه ساختن :
قَدْ نَبَّأَنَا اللَّهُ مِنْ أَخْبارِكُمْ
« 4 »
همانا خداوند ما را از اخبار شما آگاه كرده است .
هامش
( 1 ) - سوره ضحى ، آيات 7 و 8 .
( 2 ) - سوره بقره ، آيه 253 .
( 3 ) سوره نساء ، آيه 164 .
( 4 ) سوره توبه ، آيه 94 .