3 - رحمت :
اطلاق صفت « رحمت » به قرآن ، بهطور مكرر در آيات متعددى آمده است و اين صفت بيشتر با صفت هدايت و در يك مورد با صفت شفاء همراه بوده و هميشه بعد از هدايت و شفاء آمده است به نظر مىرسد كه مفهوم رحمت متفرع بر هدايت و شفاء و چيزى بالاتر از آنهاست و يك فرد يا جامعه نخست بايد راه را پيدا كند و ناخالصىها را بريزد و سپس به مرحله رحمت قدم بگذارد و شايسته دريافت رحمت و فيضهاى خداوند رحمان و رحيم گردد .
بهرحال اين صفت در آيات گوناگونى آمده كه دو نمونه از آن را ذكر مىكنيم :
هذا بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
« 1 »
اين ( قرآن ) بصيرتهائى است از طرف پروردگارتان و هدايت و رحمتى است بر مؤمنان .
تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ هُدىً وَ رَحْمَةً لِلْمُحْسِنِينَ
« 2 »
اين آيات كتاب حكيم و هدايت و رحمتى براى نيكوكاران است .
هامش
( 1 ) - سوره اعراف ، آيه 203 .
( 2 ) - سوره لقمان ، آيه 3 .