جامعيت قرآن
يكى از ويژگيهاى بسيار مهم قرآن اين است كه اين كتاب آسمانى ، جامع تمام علوم و معارف است چه علومى كه بشر تاكنون به آن دست يافته و چه علومى كه هنوز در دسترس بشر قرار نگرفته است و به شرحى كه خواهيم گفت همه يافتههاى علمى و كل دانش بشر به اضافه علومى كه هنوز بشريت پى به آن نبرده است در قرآن كريم آمده و تمام آنچه كه شده است و مىشود و خواهد شد در اين سفره گسترده الهى موجود است .
از آنجا كه اين بحث بحث مهمى است و نياز به توضيح بيشترى دارد ما قبلا آن قسمت از صفات قرآن را كه ناظر به جامعيت قرآن است مىآوريم و سپس درباره جامعيت قرآن و چگونگى آن بحث مىكنيم اينك آيات :
1 - تبيان كل شىء
« تبيان » مصدر از باب تفعيل و به معناى كثرت بيان مىباشد قرآن كريم در آيهاى كه مىخوانيم خودش را تبيان كل شىء معرفى كرده كه در اينجا مصدر به معناى فاعلى است و منظور اين است كه قرآن بسيار بيانكننده است :
وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ
« 1 »
و قرآن را بر تو نازل كرديم كه بيانكننده همهچيز و مايه هدايت و رحمت
هامش
( 1 ) - سوره نحل ، آيه 89 .