آياتى كه كلمه ذكر و تذكره در آنها به عنوان صفتى براى قرآن آمده بسيار است و نمونههائى از آن را مىآوريم :
وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ
« 1 » و نازل كرديم بر تو ذكر را تا به مردم آنچه را كه به آنها نازل شده بيان كنى و شايد آنان بينديشند .
وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ
« 2 » و اين ذكر مباركى است كه نازل كرديم ، آيا شما آن را انكار مىكنيد ؟
وَ إِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ
« 3 » و آن تذكرهاى است براى متقين .
إِنَّ هذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا
« 4 » همانا اين تذكرهاى است پس هركس بخواهد ، راهى را به سوى پروردگار خويش برمىگزيند .
هامش
( 1 ) - سوره نحل ، آيه 44 .
( 2 ) - سوره انبياء ، آيه 50 .
( 3 ) - سوره مزمل ، آيه 19 .
( 4 ) - سوره مزمل ، آيه 19 .