مفسران بعدى آيهاى از قرآن را تفسير و معنى نكنند و بگويند كه اين آيه از متشابهات است و تأويل آن را تنها خدا مىداند بلكه آنها دربارهء تمام آيات قرآنى اظهار كردهاند و بههرحال معنائى براى آيه ذكر نمودهاند .
3 - بدون شك همهء آيات قرآنى براى هدايت بشر نازل شده در صورتى كه علم به تأويل متشابهات به خداوند اختصاص داشته باشد وجود آيات متشابه در قرآن لغو و بيهوده خواهد بود و يكى از دو محذور لازم خواهد آمد يا اينكه بشر به آيات متشابه هيچگونه احتياجى ندارد و يا خداوند بشر را از دانستن چيزى كه به آن نيازمند است ، بازداشته است .
اما اگر بگوئيم كه راسخان در علم نيز تأويل متشابهات را مىدانند اين امر ، اختصاص دادن بعضى از آيات قرآنى به دانشمندان است و بيان اين نكته است كه بعضى از آيات قرآنى در سطح بالائى است كه تنها علما و دانشمندان را به كار مىآيد و هر كسى مطابق فهم خود نصيبى از قرآن دارد .
4 - خداوند در مواردى انسان را به تدبر در آيات قرآنى فراخوانده است اگر علم متشابهات را به خدا اختصاص دهيم ، اين فراخوانى بىمعنا خواهد بود چون آيات محكمات را بدون تدبر هم مىتوان فهميد .
5 - اينكه آيات محكمات را ام الكتاب توصيف كرده شايد اشاره به اين باشد كه آيات متشابه را به كمك آيات محكم مىتوان فهميد و با ارجاع متشابه به محكم و چيدن آيات مختلف در كنار هم ، تأويل آيات متشابه به دست مىآيد و اين همان سخن معروف است كه آيات قرآنى همديگر را تفسير مىكنند .
6 - از همهء اينها گذشته در احاديث مختلفى آيه مورد بحث به همين صورت معنا شده است يعنى اينكه راسخان در علم عطف به الله دانسته شده و آنگاه در اين احاديث راسخان در علم هم معرفى شدهاند به عنوان نمونه به اين دو حديث توجه فرمائيد :
سيرى در علوم قرآن ( فارسى ) — صفحة 291
مساهمون: يعقوب جعفرى
ص٢٩١