و در روايتى از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود : سكوت براى قرائت قرآن هم در نماز و هم در غير نماز لازم است ولى شيخ ابو جعفر اين را حمل بر استحباب كرده است .
اما در روايتى از امام صادق عليه السلام مىپرسند كه مردى قرآن مىخواند آيا سكوت و گوش دادن به او واجب است ؟ امام مىفرمايد : آرى هنگامى كه پيش تو قرآن خوانده شد بر تو واجب است كه سكوت كنى و به آن گوش فرادهى .
احتمال ديگرى هم زجاج داده و آن اينكه منظور از استماع در اين آيه عمل كردن به مضمون آيات است وقتى گفته مىشود كه خداوند دعاى فلانى را شنيد منظور اينست كه آن را اجابت كرد و عملى ساخت « 1 »
تدبر
كسى كه قرآن مىخواند و كسى كه به آن گوش مىدهد ، لازم است كه در آيات كتاب الهى به تدبر و تفكر بپردازد و با انديشيدن در مضامين آيات ، خود را در معرض تابش نور الهى قرار دهند و در يك فضاى معنوى نفس بكشند .
تدبر در آيات قرآنى انسان را در دنيائى از معارف و الا و مفاهيم بلندى قرار مىدهد كه هيچ چيز با آن برابرى نمىكند و آيات قرآنى به عنوان كليدهاى سعادت انسانى در اختيار او قرار مىگيرند .
قرآن كريم مردم بخصوص صاحبان انديشه را به تدبر در آيات خود فرا خوانده است :
كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ وَ لِيَتَذَكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ
« 2 »
كتابى است مبارك كه آن را نازل كرديم تا مردم در آيات آن تدبر كنند و صاحبان انديشه متذكر باشند .
هامش
( 1 ) - مجمع البيان ج 4 ص 791 .
( 2 ) - سورهء ص آيه 29 .