و در آنها روح ايمان را به وجود آورد و نيز نفوس آنها را تهذيب و تزكيه كند پس از طى اين مراحل وقتى مردم آمادگى پيدا كردند پيامبر وظيفه داشت كه در اين مرحله كتاب را كه همان قرآن است همراه با حكمت به مردم تعليم بدهد :
هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ
« 1 »
او خدائى استكه در ميان امّىها پيامبرى از خودشان مبعوث كرد كه بر آنها آيات خدا را تلاوت كند و آنها را تزكيه كند و به آنها كتاب و حكمت ياد بدهد هرچند كه آنان پيش از اين در گمراهى آشكار بودند .
در روايات و احاديث معصومين عليهم السلام نيز تأكيدها و تشويقهاى بسيارى درباره تعليم و تعلم قرآن و يادگيرى كتاب الهى شده استكه به عنوان نمونه به دو حديث زير توجه فرمائيد :
قال رسول الله ( ص ) : خياركم من تعلّم القرآن و علّمه « 2 »
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : بهترين شما كسى است كه قرآن را ياد بگيرد و يا آن را ياد بدهد .
قال الصادق ( عليه السلام ) ينبغى للمؤمن ان لا يموت حتى يتعلم القرآن او يكون فى تعلّمه « 3 »
امام صادق عليه السلام فرمود : براى شخص مؤمن شايسته است كه نميرد تا قرآن را بياموزد و يا در راه تعليم آن باشد .
هامش
( 1 ) - سورهء جمعه آيه 2 .
( 2 ) - بحار الانوار ج 92 ص 186 .
( 3 ) - بحار الانوار ج 92 ص 189 .