از اهل سنت مىباشد . اين تفسير نيز روايى محض است و به نقل روايات صحابه و تابعان مىپردازد ؛
4 . در قرن يازدهم ملا صدرا تفسير القرآن الكريم را با گرايش فلسفى مىنويسد .
همچنين محمد بن احمد ديبى تفسير درّ المصون في تفسير كتاب المكنون را به رشته تحرير در مىآورد كه گرايش كاملا ادبى و بيانى دارد و ناظر بر كشاف است ؛
5 . در قرن دهم و همچنين قرنهاى بعد به علت مساعد بودن زمينههاى فقهى ، مفسران به تدوين آيات الاحكام مىپردازند كه از جمله آنها مىتوان به زبدة البيان فى احكام القرآن از مقدس اردبيلى ( متوفاى 993 ق ) اشاره كرد . همچنين مىتوان آيات الاحكام محمد استر آبادى ، تفسير آيات الاحكام محمد حسين مرعشى و احكام القرآن اسماعيل حقى را نام برد ؛
6 . از جمله تلاشهاى اهل سنت در اين سه دهه در تفسير ، حاشيه نويسى بر تفاسير ؛ از جمله تفسير بيضاوى و تفسير كشاف زمخشرى است . اين دو تفسير به علت خلاصه بودنشان مورد توجه مفسران قرار گرفته . از مهمترين آنها ، حاشيه شهاب الدين خفاجى ، حاشيه ابن العلايى ، حاشيه نعمت اللّه نخجوانى و انصارى گنجوى است .
آشنايى با تاريخ تفسير و مفسران ( فارسى ) — صفحة 318
مساهمون: حسين علوى مهر
ص٣١٨