فصل اول : پيوند معصومان عليهم السّلام با قرآن
1 - 1 - جايگاه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم در ساحت قرآن
خداوند متعال در جاى جاى قرآن از رسول گراميش به عنوان مفسّر و روشنگر كتاب خود ياد كرده و تبيين قرآن براى بشريّت را ، هدف يا يكى از اهداف نزول آن برشمرده ، چنان كه فرموده :
وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ
« 1 »
« و بر تو قرآن را نازل كرديم ، تا براى مردم آن چه برايشان نازل شده است را روشن كنى و باشد كه انديشه كنند . »
وَ ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ إِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ
« 2 »
« و قرآن را جز براى اين بر تو فرو نفرستاديم كه ( حقيقت ) آنچه را اختلاف دارند برايشان روشن كنى » .
بدينسان پيامبر بزرگوار اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلّم ، مسئوليت عظيم و افتخارآميز تفسير و تبيين قرآن را آشكارا از آفريدگار خود دريافت نمود و از آن پس ، نخستين شخصيّت معصوم در جهان
هامش
( 1 ) . نحل 16 / 44 .
( 2 ) . نحل 16 / 64 .