بانو نورى گيلانى ( سيّاره ) معاصر
36 نداى اذان
خواند زبان دلم ثناى محمد ( ص ) * ماند خرد خيره در لقاى محمد ( ص )
ديدهء دل ، جامجم به هيچ شمارد * سرمه كند گر ز خاك پاى محمد ( ص )
كرده خداوندگار عالم و آدم * خلقت گيتى همه براى محمد ( ص )
كس نرساندش گزند ليلهء هجرت * چونكه على خفته بود جاى محمد ( ص )
غير على پى نبرده است بر اين راز * آرى و سوگند بر خداى محمد ( ص )
غير رضاى خدا نخواست ازيراك * هست رضاى خدا رضاى محمد ( ص )
ظاهر و باطن بر او شود همه پيدا * هر كه صفا يابد از صفاى محمد ( ص )
نغمهء داود را ز ياد بَرَد نيز * نغمهء قرآن جانفزاى محمد ( ص )
سائل درمانده نااميد نگردد * گر كه بكوبد در سراى محمد ( ص )
اى كه نداى « اذان » رسيد به گوشت * هان كه به گوشت رسد نداى محمد ( ص )
رفته خود از عرش تا به فرش سراسر * زير فلك سايهء لواى محمد ( ص )
( * ) نورى ( سيّاره ) يافت راه هدايت * تا كه شدش عشق رهنماى محمد ( ص ) « 1 »
هامش
( 1 ) بانگ تكبير ، از انتشارات حسينيّه ارشاد ، تهران 1347 ه . ش ، ص 145 .