الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 36

كه هرگز از صفحهء دلش زدوده نميشود ، آرزوئى كه هرگز برآورده نميگردد ، و اميدى كه هرگز به آن دست نمىيابد . محمّد بن مسلم زهرى از مردان فهميده و تحصيل‌كرده‌اى بود كه تمايل مال و مقام ، از مسير پاكى و فضيلت منحرفش ساخت و در كبر سنّ دچار تيره‌روزى و بدبختى شد . حضرت علىّ بن الحسين عليه السّلام به منظور راهنمائى و نصيحت ، نامه‌اى بوى نوشته و در ضمن يك جملهء كوتاه ، نارسائى فكر جوانان و خطرات بيشترى را كه بر سر راه آنان وجود دارد خاطر نشان فرموده است . فاذا كانت الدّنيا تبلغ من مثلك هذا المبلغ مع كبّر سنّك و رسوخ علمك و حضور اجلك فكيف يسلم الحدث في سنّه الجاهل في علمه المأفون في رأيه المدخول في عقله ؟ « 1 » وقتى كه دنياپرستى ميتواند مانند تو كسى را تا اين درجه بانحطاط و پستى برساند با آنكه عمر بسيار كرده‌اى و از تحصيلات عميق علمى بهره‌مندشده‌اى و با مرگ فاصلهء زيادى ندارى پس يك نفر جوان در برابر تمايلات نفسانى خود چگونه سالم ميماند ، جوانى كه نوخاسته و از دانش بىبهره است ، جوانى كه رأيش ضعيف و عقلش نارسا و منحرف است ؟ قال علىّ عليه السّلام : من تذلّل لابناء الدّنيا تعرّى من لباس التّقوى . « 2 »