الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — صفحة 38

قال رجل لأبي عبد اللَّه عليه السّلام و اللَّه انّا لنطلب الدّنيا و نحبّ ان نؤتاها . فقال تحبّ ان تصنع بها ما ذا ؟ قال : اعود بها على نفسى و عيالى و اصل بها و اتصدّق بها و احجّ و اعتمر . فقال عليه السّلام ليس هذا طلب الدّنيا هذا طلب الآخرة . « 1 » مردى با نگرانى به امام صادق عليه السّلام عرض كرد به خدا قسم ما سخت گرفتار دنياطلبى شده‌ايم و دوست داريم كه بر مال و ذخائر آن دست يابيم وضع ما چگونه خواهد بود ؟ حضرت از او سؤال كرد دوست دارى با مال دنيا چه كنى و درآمدت را در چه راه صرف نمائى ؟ جواب داد : 1 - قسمتى را در بهبود زندگى خود و عائله‌ام صرف نمايم . 2 - صلهء رحم كنم و به بستگان تهيدستم كمك نمايم . 3 - در راه خدا به فقرا و مستمندان بدهم . 4 - به سفر عبادت حج و عمره بروم . حضرت فرمود نگران نباش كار تو دنياطلبى مذموم نيست بلكه اين كار خود آخرت‌طلبى است . عن عمرو بن جميع قال سمعت ابا عبد اللَّه يقول : لا خير فيمن لا يحبّ جمع المال من حلال يكفّ به وجهه و يقضى به دينه و يصل به رحمه . « 2 » عمرو بن جميع ميگويد از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه ميفرمود : خير و خوبى در آن كس نيست كه دوستدار جمع‌آورى مال حلال نباشد تا بدان وسيله آبروى خود را از ذلت سؤال مصون بدارد و دين خويش را بپردازد و به ارحام فقير خود كمك نمايد .