حق شفاعت ، علم خداوند
قُلْ لِلَّهِ الشَّفاعَةُ جَمِيعاً
« 1 » .
مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ
« 2 » . كيست كه قادر باشد در پيشگاه الهى بدون اجازه و اذن او از كسى شفاعت نمايد ؟ گاهى در دنيا يك فرد بىگناه در شرائط مخصوصى قرار ميگيرد و بزهكار شناخته مىشود . شفعاء او ميكوشند كه بىگناهى وى را نزد مشفوع عنده اثبات كنند تا از كيفرش رهائى بخشند . در محكمهء عدل الهى هرگز چنين امرى اتفاق نمىافتد تا نيازى بشفاعت شفيع و اجازهء شفاعت باشد زيرا خداوند به ظاهر و باطن ، و بمشهود و غير مشهود مردم آگاه است .
يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ
و نمىشود بىگناهى اشتباها مجرم و بزهكار قلمداد شود .
در بارهء علم خداوند به تمام اعمال خوب و بد و كارهاى روا و نارواى مردم ، قرآن شريف ميگويد :
إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما يَصْنَعُونَ
« 3 » خداوند به تمام آنچه كه عمل ميكنند آگاه است .
وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ *
« 4 » . خداوند به تمام كارهائى كه انجام ميدهيد آگاه و عالم است .
هامش
( 1 ) سورهء 39 ، آيهء 45
( 2 ) سورهء 2 ، آيهء 255
( 3 ) سورهء 35 ، آيهء 8
( 4 ) سورهء 2 ، آيهء 283