بقلم فاضل محترم آقاى دكتر سيد محمد باقر كتابى
إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ
*
« عاشق تقوى و فضيلت به جانان پيوست »
ياد معلم حبيبآبادى « رضوان اللّه تعالى عليه » ياد علم و تقوى است
اى جهان بر مرگ اين فرزند مىشايد تو را * خاك اگر بر سر فشانى ور گريبان بردرى
اى دريغ آن خلق دريا فيض و ذهن نكتهياب * و آنهمه شيرينزبانى و آنهمه خوشمحضرى
مىگويند استاد شاعران ابو عبد اللّه رودكى شاعر تواناى آغاز قرن چهارم در رثاء شهيد بلخى شاعر و متكلم و متوفاى سال 325 هجرى كه سخت مورد احترام و اعتقاد رودكى بوده است اين شعر را سروده :
از شمار دو چشم يكتن كم * وز شمار خرد هزاران بيش
آيا در غوغاى روح متلاطم و مواج و مصيبتزدهء رودكى چه گذشته كه مرگ شهيد را اينچنين وصف كرده است ، مسلما قابل وصف نيست و اصولا هيچ عاطفهء را نمىتوان آنچنانكه هست توصيف كرد . من بارها اين شعر رودكى را در رثاء بزرگان علم و ادب شنيده يا خواندهام ولى هيچگاه در دل و روح من مثل مرگ معلم حبيبآبادى استاد راستين علم و فضيلت مصداق پيدا نكرده است و براستى كه : « از شمار خرد هزاران و صد هزاران بيش » زيرا معلم حبيبآبادى در جهانى والاتر ، پهناورتر از آتمسفرى كه اين خاكدان را در بر گرفته است