است كه در ( 1322 ) بيايد .
چهارم شيخ عبد على كه نوادهاش شيخ عبد العزيز بن شيخ عبد الحسين بن شيخ عبد على مرقوم از اهل علم و ادب در عصر حاضر است و كتابى بنام « آثار الشيعة الامامية » به عربى تأليف كرده در چند جلد كه جلد چهارم آن را شيخ على جواهرى « 1 » به فارسى ترجمه نموده و در ايران بطبع رسيد ، و جلد سيم آن نيز به عربى بطبع رسيد . و چون اين دو جلد مطبوع و منتشر شد چنين بنظرش رسيد كه آن را بعنوان « دائرةالمعارف اماميه » تأليف كند و ده جزء از آن هم در يك جلد بدين عنوان تا لفظ ابن صقر بطبع رسيده ؛ چنانكه در « الذريعة 1 : 33 و 8 : 18 » فرموده « 2 » .
و نواده ديگرش شيخ محمد مهدى هم از اهل علم و ادب عصر حاضر است و « ديوانى در اشعار » دارد ، چنان كه در « الذريعة 9 : ش 1287 » فرموده .
پنجم شيخ محمد كه فرزندش شيخ على مشهور بشيخ علاوى شاگرد حاج سيد حسين ترك بوده و از او روايت نموده ، و روايت مىكند از او حاج شيخ عبد اللّه مامقانى چنان كه در « تنقيح المقال 2 : 211 » فرموده .
ششم شيخ باقر كه فرزند او شيخ على در ( 1340 ) بيايد « 3 » .
هامش
( 1 ) على جواهر كلام فرزند محمد حسن صاحب آثار قلمى بسيار و مقالات بيشمار ، ساعتى بعد از ظهر شنبه 15 ج 1 - 96 درست هنگامى كه اين اوراق زير چاپ بود در خانه خود در طهران بسكته قلبى درگذشت . شرح حالش در « مؤلفين كتب چاپى 4 : 175 » و « روزنامه اطلاعات . ش 15010 مورخه 16 ج 1 » . م .
( 2 ) آقاى عبد العزيز صاحب جواهر تا اين تاريخ كه جمادى الاولى 96 است در قيد حيات و آنچه از « دائرةالمعارف الاسلامية » او به نظر رسيده هشت جزء مستقل كه جزء اخير آن بسال 1339 ش در طهران بطبع رسيده ( مانند ساير اجزاء ) و به كلمه دبيرستان علميه در حرف دال خاتمه يافته و از سرگذشت بقيه كتاب اطلاعى نداريم ، مشاراليه كتابهاى ديگرى نيز بطبع رسانيده از جمله « ترجمه مثنوى مولوى » بنظم عربى در چندين جلد بزرگ كه مورد استفاده واقع نشده و متروك است . م .
( 3 ) در خاتمه اين مقال يادآور مىشود كه اصفهانى بودن نياكان مرحوم صاحب جواهر ( اعلى اللّه مقامهم ) مشهور است ، همچنانكه جناب معلم خود در صدر عنوان آنان را باصفهانى وصف كرده و مهدى بامداد نيز در « تاريخ رجال ايران 3 : 364 » چنين گفته و در جلد اول ( ص 115 ) پا را فراتر نهاده و گويد ( . . . شيخ محمد حسن سدهى اصفهانى صاحب جواهر الكلام . . . » ! لكن در شرح حال آن مرحوم در كتابهاى « روضات الجنات » و « الكرام -