* ( 1100 - وفات ميرزا محمد رضوى مشهدى « 1 » ، ره ) *
وى فرزند ميرزا حبيب اللّه باشتينى و خود از علماء مشهد مقدس و شاگرد آقا سيد على كربلائى ( 1231 ج 3 ش 423 ) بوده كه بعد از تحصيل و تكميل علوم شرعيه در آن شهر شريف مجاورت گزيد و رياست كلى بهم رسانيد و در ماه رجب الفرد اين سال ، چنانكه در « فردوس التواريخ » است - مطابق ( ثور - جوزا ) ماه برجى - وفات كرد و در مسجد رياض پهلوى حرم مطهر دفن شد ، و از وى فرزندانى بازماند :
اول حاجى ميرزا محمد مهدى كه هم از علما بوده و در خدمت حاجى شيخ محمد حسن نجفى صاحب « جواهر » درس خوانده و اجازه حاصل كرد و بمشهد برگشت و در سنه 1267 وفات كرده و نزد پدر دفن شد .
دويم ميرزا ابو الحسن كه نيز از اهل علم و فضل و مشهور به فقيه بوده و سؤالاتى از مرحوم حاجى ملا هادى سبزوارى نموده كه مرحوم حاجى در سنه 1276 آنها را جواب نوشته چنانكه در جلد پنجم « الذريعة : ش 913 » فرموده .
و در جلد 6 « الذريعة : ش 1418 » نوشته كه ميرزا محمد صاحب عنوان « شرحى بر كتاب حجيت شهرت » آقا سيد محمد كربلائى نوشته و در سنه 1246 وفات كرده .
و در « جلد 7 ش 257 » گويد : وى « كتابى در حقيقت شرعيه » تأليف كرده و اجازه از آقا سيد محمد قصير داشته ، و وفاتش را در رجب سنه 1264 از « شجرهء طيبه » نقل كرده « 2 » .
هامش
( 1 ) وى در ( ص 1764 ) نيز عنوان شد و آنجا نادرست و اينجا درست است .
يادداشت مؤلف .
( 2 ) مخفى نماند كه در نسخه مطبوعهء « شجره طيبه : 304 » صريحا وفات صاحب عنوان را در همين سال 1266 نوشته و عبارتش چنين است :
« و بالجمله تمامى اوقاتش مصروف ترويج شرع مطهر و قضاء بين الناس و تصنيف -