* ( 1007 - وفات سيد ابو القاسم نباتى آذربايگانى ) *
سيد ابو القاسم فرزند سيد محترم اشتبينى است ، و مردى شاعر و درويش مسلك و صوفى مشرب بوده ، و در اشعار تخلص مجنون شاه و خان چوپانى مىنموده ، آنگاه نباتى را اختيار كرده ، و بيشتر بجنس تنجيس مايل و برخى از اين صنعت را خيلى خوب گفته ، و در اوائل حال در قريهء اشتبين كه كرسى محال دزمار قراچهداغ است نشو و نما يافته ، و بعد از آن بقصبه اهر شتافته و در بقعه شيخ شهاب الدّين برياضت پرداخته ، و اشعار تركى را مطابق نغمات كردى ، كرمى ، قراكهرى ، گرايلى بسيار ساخته و در اواخر عمر بمسقط الرأس خود سكونت نموده ، تا در اين سال وفات كرده و همان جا دفن شد ، چنان كه در « دانشمندان آذربايجان » است « 1 » .
و او چندين كتاب تأليف كرد : اول كتاب « بحر طويل » . دويم كتاب « بوستان خيال » . سيم كتاب « عين العشق » ، چنان كه در « مؤلفين كتب چاپى فارسى 1 : 292 » فرموده .
* ( 1008 - تولد سيد احمد شاكر آلوسى بغدادى ) *
در سال 1217 ( ص 215 ) شرحى در لفظ الوس ( كه بمد و فتح همزه - هر دو - درست است ) نوشتيم و خانوادهء الوسى را ذكر كرديم . اينك گوئيم كه يكى از افراد اعيان اين خاندان سيد احمد شاكر صاحب اين عنوان است كه وى - بطورىكه در « ديوان سيد موسى طالقانى : 24 پاورقى » نوشته - فرزند سيد محمود بن سيد عبد اللّه است كه هم در سال و صفحه
هامش
( 1 ) در « فرهنگ سخنوران » غير از كتاب تربيت مأخذ ديگر شرح حال نباتى را « فهرست كتابخانه مجلس » تأليف آقاى ابن يوسف شيرازى ذكر كرده . م .