رفت ، و آنجا بمجالس مشاهير آن شهر مقدس در آن وقت همچون شيخ محمد حسين كاظمينى و شيخ محمد طه نجف و حاجى ميرزا حسين خليلى و آخوند خراسانى حاضر شد و در مواقعى كه بكاظمين مشرف مىشد بمجلس درس شيخ محمد حسن آل يسن مىرفت و تقريرات دروس اين اساتيد را مىنوشت .
پس در سنه 1309 مردمان حبوش وى را ببلاد خويش دعوت كردند و او بدان ولايت بازگشت و در نباطيه تحتا سكونت نمود ، و در آنجا مدرسهء حميديهء مشهور را تأسيس كرد و از بيشتر اطراف طلاب بسوى وى آمدند چندان كه عدد آنان نزديك به دويست نفر گرديد ، و او لوازم فقر او محتاجين آنها را فراهم نمود ، و جماعتى از ايشان از اعلام ادب و اساتيد عصر در آن ديار گرديدند ، و خود هماره بامور دينيه پرداخته و بكمال كوشش بنشر احكام و تهذيب نفوس و موعظه اشتغال داشت .
تا اينكه در روز يكشنبه سيم ماه رمضان المبارك سنه 1324 هزار و سيصد و بيست و چهار - مطابق 28 ميزان ماه برجى - وفات كرده و در پهلوى خانهء خود دفن شد ، و وفات او واقعهئى بزرگ تلقى شده و اهميتى تمام در قلوب آنهائى كه پى بمقامات او برده بودند بهم رسانيد و مراثى عديده دربارهء او گفته و مجالس عديده در تأبين او تشكيل و در جرائد و مجلات همه نوشته شد ، چندان كه مراثى او در مجموعهاى بنام « رنة الشجن » در مراثى حسن جمع و احوالش هم در مقدمه آن نوشته شده .
و اينكه نوشتيم يكشنبه 3 ماه رمضان بوده طبق « نقباء البشر » است كه احوال وى را از آن نقل كرديم ، ليكن در تقويم آن سال با تمام گرفتن شعبان غره رمضان را شنبه نوشته كه يكشنبه 2 بشود ، پس ممكن است در بلاد شام شب جمعه هلال مرئى و شعبان ناقص و 1 شنبه 3 ماه رمضان شده باشد . و بههرحال يكشنبه 28 ميزان مىشود چه 2 ماه رمضان باشد چه 3 .
و اين سيد حسن صاحب عنوان برادرى داشته بنام سيد محمود ، و فرزند اين سيد محمود سيد حسين است كه در سنه 1328 در ولايت صيدا متولد شده و در سنه 1350 بنجف آمده و با علما مواصلت بهم رسانيده .
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1626
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٦٢٦