بدين تفسير نيست و صحت تاريخ اجازه با وفات در ( 3 ع 2 ) غرابتى ندارد ، و به نظر ما على التحقيق همان سيم ربيع الآخر درست است « 1 » .
و مرحوم سيد چندين نفر پسر بزرگوار بعد از خود بيادگار نهاد ، و أعظم و اشهر همه : مرحوم حاج سيد اسد اللّه 30 ( اعلى اللّه مقامه ) است كه در ( 1227 ج 3 ش 382 ) گذشت . و ديگر حاجى سيد محمد على 30 كه در ( 1282 ) بيايد .
و ديگر از اولاد سيد صاحب عنوان : زينب بيگم 30 زوجهء آقا مجتهد است كه در ( 1239 ج 4 ش 560 ) گذشت . و ديگر مير محمد مهدى 30 كه بزرگتر از همه و در مقبرهء پدر در دم ارسى رو به مسجد دفن است و قبر او قدرى بلند بسته است ، و دخترش 31 زوجهء سيد ابو جعفر فرزند دويم آقا سيد صدر الدّين عاملى از دختر شيخ جعفر نجفى بوده . و دختر 30 ديگر سيد صاحب عنوان زوجهء آقا محمد مهدى كرباسى ( كه در 1278 بيايد ) بوده ، و آقا سيد مؤمن 30 ( 1294 ) ، و آقا سيد ابو القاسم 30 كه در حاشيه « هداية الانام : 44 » وفاتش را در 28 صفر سنه 1262 نوشته ، و حاج سيد جعفر كه در ( 1340 ) بيايد ؛ كه بجمله هشت
هامش
( 1 ) مخفى نماند كه نخستين كسى كه متوجه اشكال وفات سيد حجة الاسلام ( قدس سره ) در يكشنبه دوم ربيع الاول شده همانا صاحب « الذريعة » بوده كه اجازهء مورخه ربيع الاول سيد را براى ملا عبد الباقى - بتفصيل متن - ديده است ، و نخستين كسى كه موفق برفع اشكال گرديد راقم اين سطور بود كه با مراجعهء بنوشتجات خانوادگى عاقبت تاريخ صحيح وفات سيد را هم در « بياض صاحب روضات » و هم در « بياض آقا ميرزا محمد هاشم چهارسوقى » برادر آن مرحوم - كه جناب معلم از آن تعبير به ( صفحه كاغذ ) نموده - و هم در چندين مأخذ موثق معتبر ديگر صريحا واضحا در يكشنبه سوم ربيع الثانى 1260 يافتيم ، و در سال 1368 ق ( 1328 ش ) كه طبع دوم كتاب « روضات » را تصحيح مىكرديم اين مطلب را در حواشى و استدراكات خود بر آن كتاب ( در صفحه 36 ) متعرض گرديده و رفع اشكال نموده شد . جناب معلم در همان تاريخ كه آن چاپ روضات منتشر گرديد از اين جانب خواستند تا اصل دستخط مرحومين حجتين را به ايشان ارائه دهم لذا يكى از آنها را كه در نزد خود داشتم بنظرشان رسانيده و ايشان نيز بلاواسطه شرح فوق را در تصحيح تاريخ وفات سيد قلمى داشتند . اما اصل اشتباه « روضات » مسلما سهو القلمى بيش نبوده ، كما لا يخفى . م .