محبوس بود ، آنگاه تبعيد به بندر سالونيك و آنجا محبوس شد ، و در خلال جنگ بين المللى باروپا رفت و آنجا در روز يكشنبه بيست و هفتم ماه ربيع الآخر سنه 1336 هزار و سيصد و سى و شش - مطابق 21 دلو ماه برجى - وفات كرد ، و مدت عمرش هفتاد و هفت سال و هشت ماه قمرى و يازده روز بود .
* ( 920 - تولد حاجى سيد على آقا ايروانى تبريزى ) *
وى فرزند سيد عبد اللّه سيد محمد موسوى است كه جد اعلايش - چنانكه در كتاب « علماء معاصرين : 86 » تأليف حاجى ملا على خيابانى نوشته - در قريهء خسرو شاه تبريز ( كه بنا بمسطورات « روضات : 201 » در قديم شهرى بزرگ در آذربايجان بر سر يك منزلى تبريز بوده ) توطن داشته ، و از آنجا بايروان آمده ، و اجدادش همه از علما و معروفين بزهد و كرامات و مزار آنها محل روا شدن حاجات است .
و خود صاحب عنوان از علماء معروف و در لسان منبرى و وعظ و خطابه از نوابغ عصر بشمار مىرفت ، و در بيست و ششم ماه شوال المكرم اين سال - مطابق ( . . . ) قوس ماه برجى - در ايروان متولد شده ، و هم آنجا تا سنه 1280 نزد پدر خود درس خوانده ، و در جوانى قوت حافظهء غريبى بهم رسانيد ، و در اوقات تعطيل بمطالعه كتب سير و تواريخ بسر مىآورد ، و در سنهء مذكوره بعتبات رفت و هشت سال در نزد شيخ انصارى و حاجى سيد حسين كوهكمرى درس خواند و در سنه 1290 بايروان برگشت و آنجا بموعظه و خطابه و بيانات منبرى پرداخته و هدايت و ارشاد عموم را وجههء خود قرار داد ، و در ج 2 سنه 1294 با تمام اقربا و اقوام خود از ايروان به طرف تبريز آمده ، و در 25 ماه مذكور بدان شهر وارد و آنجا را وطن خود قرار دادند .
و در 11 رجب سنه 1295 خواهر آقا رضا از علماء معروف تبريز را تزويج كرد و چند سالى بيش نگذشت كه آنجا رياستى تامه و مقبوليتى عامه بهم رسانيد ، و از چندين نفر علما باجازات عاليه سرافراز گرديد ، و كتابخانهئى مهم براى خود فراهم نمود ، و خود نيز كتب چندى تأليف