ميرزا رحيم 32 در ( 1220 ) گذشت .
فرزندش ميرزا احمد 33 قاضى بهطورىكه در « شجرهنامه سادات وهابىها ، ص 35 » نوشته مجتهدى فقيه و عالمى ورع بوده ، و ميلى زياد بعزلت و وحدت داشته ، و بمجاهدت و مراقبت مشرف شده ، و اخيرا از تبريز بشيراز رفته و آنجا در سنه 1267 وفات كرده ، و در ( ص 21 ) دو فرزند از او آورده : يكى ميرزا رحيم 34 كه در ( ص 35 ) وفاتش را در سنه 1308 در نجف نوشته ، و در ( ص 21 ) اولاد و اعقابى برايش ذكر كرده .
و ديگر مرحوم حاج ميرزا حسين آقا 34 صاحب اين عنوان كه از علما و فقهاء بزرگوار بوده ، و در « شجرهنامه ص 35 و 36 » شرحى در احوال او نوشته بخلاصهء اينكه : وى در اين سال از بطن مخدره دختر 33 مرحوم حاج ميرزا محمد مهدى قاضى 32 ( 1239 ) كه هم او مادر برادرش ميرزا رحيم مذكور بوده متولد شده ، و بعد از ادراك ؛ به سفر عراق عرب رفت ، و چندين سال در سامره خدمت ميرزاى شيرازى درس خواند ، آنگاه بتبريز بازآمد ، و چندى با كمال تصدر و تقدم با عامهء مردم مخالط و محشور بود ، سپس دامن از امور اجتماعى درپيچيد ، و بگوشهء عزلت انزوا گزيد ، و بتصفيهء نفس و تجليهء باطن اشتغال ورزيد ، و با كسى از أهل اللّه ملاقات نمود و بمقامات عاليه رسيد ، و همانا وى جامع علم و عمل و طلاقت وجه و حسن معاشرت و اخلاق مرضيه و مقامات عاليه بوده ، انتهى .
و آن جناب كتب چندى تأليف فرموده : اول « تفسير سورهء أنعام » كه تمام نشده .
دويم « تفسير سورهء فاتحه » . و آخر پس از مدت چهل و شش سال عمر در سنه هزار و سيصد بنص « الذريعة 4 : 337 ش 1499 » وفات كرده ، و در شجرهنامه ، ص 36 » نوشته كه وى در سال هزار و سيصد در تبريز وفات كرد ، و بعد از كلمهء سيصد قدرى بياض گذاشته كه مىنمايد عددى از آحاديا عشرات بايد بر آن اضافه شود ، و آن را نمىدانسته ، و آن درستتر مىنمايد بقرينهء سالها در سامره نزد ميرزا درس خواندن ، و پس از آن چند سال با مردم حشر داشتن ، و بعدا چند سال منعزل بودن ، و بعدا وفات كردن ، و اينها سالها وقت لازم دارد ، و اصلا هجرت ميرزا از نجف بسامره در سنه 1291 بوده ( چنان كه در احوال او گذشت ) و بفاصلهء نه سال اين جريانات نتواند رخ داد .
و بههرحال ، در « شجرهنامه » در صفحه 37 قبر او را در نجف نوشته ، و در ( ص 21 ) دو
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1474
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٤٧٤