و اعظم و اشهر همه ملكالشعراء بهار خراسانى است كه در ( 1304 ) بيايد ، و وفات اين بهار شروانى صاحب عنوان را در سنه 1300 و مدت عمرش را پنجاه و چهار سال نوشته كه مستلزم تولد او در 1246 بشود . و ديگر از اين بهارها بهار دارابى است كه در سال ( 1260 ) بيايد .
سنه 1253 قمرى مطابق سنه 1216 شمسى
جمعه غره محرم الحرام ( . . . ) حمل ماه برجى
* ( 807 - وفات سيد موسى موسوى عاملى ) * وى فرزند سيد عبد السلام بن زين العابدين بن سيد عباس موسوى صاحب « نزهة الجليس » ، و خود از شعرا بوده و « ديوانى در اشعار » دارد در حدود چهار هزار بيت كه اكثر آنها در مدائح ائمه ( ع ) است . و در روز عاشوراى اين سال در نجف وفات نموده ، چنان كه در « الذريعة 9 : 1121 ش 7235 » و « اعيان الشيعة 1 : 404 » فرمودهاند .
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1419
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١٤١٩