و در شب جمعه دويم ماه جمادى الاولى سنه هزار و سيصد و بيست و پنج - مطابق 24 جوزا ماه برجى - وفات كرد و در تخت پولاد در طرف قبلهء داخل تكيهء سيد ابو جعفر كه آن را تكيهء حاجى آقا مجلس هم مىگويند دفن شد . و البتّه اين حاجى ميرزا يحيى بيدآبادى با مرحوم ميرزا يحيى مدرس شاعر بيدآبادى كه در ( 1349 ) بيايد بيگديگر مشتبه نخواهند شد .
سنه 1251 قمرى مطابق سنه 1214 شمسى
پنجشنبه غره محرم الحرام ( . . . ) ثور ماه برجى
* ( 777 - وفات مرحوم شيخ حسين نجف تبريزى ، اعلى اللّه مقامه ) *
وى فرزند حاج نجف بن محمد تبريزى ، و خود از اهل قدس و تقوى و زهد و عبادت بوده ، و شعر هم مىگفته ، و همانا در سنه هزار و صد و پنجاه و نه - مطابق ( 1124 - 1125 ) شمسى - متولد شده ، و در كثرت عبادت ضرب المثل زمان خود گرديده ، و نوادهاش مرحوم حاجى شيخ محمد طه نجف كه در ( 1241 ) گذشت به خواهش آقا ريحان اللّه تهرانى « رسالهئى » در احوال او نوشته ، و او خود هم تأليفاتى دارد :
اول « ديوان اشعار » . دويم كتاب « الدرة النجفيه » در حسن و قبح . و در شب آدينه دويم ماه محرم الحرام اين سال - مطابق ( . . . ) ثور ماه برجى - وفات كرد ، و در دالان صحن نجف دفن شد ؛ آنجا كه پهلوى آن بعدا مزار مرحوم شيخ انصارى ( اعلى اللّه مقامه ) ( كه در 1214 شماره 200 گذشت ) گرديد . و فرزندش شيخ جواد در ( 1294 ) بيايد .