و او ارادت خدمت ميرزاى سكوت كه در 1239 ( ص 1080 ش 552 ) گذشت داشته ، و در نيمهء ماه ذى الحجة الحرام ، چنان كه در « طرائق الحقائق ، ج 3 » فرموده - مطابق ( . . . ) ثور ماه برجى - وفات كرده و در نزد ميرزاى سكوت دفن شده . و در « فارسنامه » در سال هزار و دويست و چهل و سه بدون تعيين ماه و روز فرموده كه ظاهرا اشتباه باشد . و نبيرهء او شيخ محمد على بن حاجى عبد الوهاب بن حاجى محمد حسين در شب شنبه 6 صفر سنه 1319 در شيراز وفات كرده .
* ( 740 - تولد حاج حسين ، بيهم شافعى ) *
وى فرزند عمر بن حسين عيتانى ، و خود از علما و شعراء عصر خويش بوده كه در اين سال ( چنان كه در « معجم المطبوعات : 621 » نوشته ) در بيروت متولد شده ، و در حداثت سن عشقى به تحصيل معارف و اجتماع با أهل فضل و ادب داشته ، و ازاينرو در نزد مشايخ وقت خود مانند شيخ عبد اللّه خالد و شيخ محمد حوت درس خوانده ، آنگاه اندكى بتجارت پرداخت و باز به تحصيل گرائيد ، و در فنون مختلفه انشاء براعتى بهم رسانيد ، پس از آن شروع بنظم اشعار نمود و در آن فن ملكهاى راسخ پيدا كرد بهطورىكه ارتجالا آن را بنظم مىآورد ، و او حرصى تمام بر جمع كتب داشت و كتابخانهء بزرگى براى خود فراهم نمود ، و هماره به يارى علما و فريادرس درماندگان از هر مذهبى كه بودند مىپرداخت ، و براى خدمت وطن مأموريتهاى متفرقه را قبول و تحمل نمود ، چنان كه در حدود 1295 مردمان وطنش وى را براى مجلس نواب عثمانى انتخاب كردند ، و او « ارجوزهئى » دارد در علم ، و « ديوانى » هم در اشعار دارد ، و پس از مدت چهل و نه سال قمرى عمر ، در سنه هزار و دويست و نود و هشت ببيروت وفات كرد و در ضريح پدر خود دفن شد .