سنه 1213 شمسى
جمعه دهم ماه ذى القعدة الحرام اول حمل ماه برجى
* ( 739 - وفات مرحوم حاج محمد حسين حسينى شيرازى ) *
وى فرزند مرحوم حاج محمد حسن قزوينى شيرازى است كه در سال 1240 ( ص 1099 ش 564 ) گذشت . و خود از جمله علماء شيراز و عرفاء سخن طراز بوده ، و در بيانات منبرى تسلطى وافى داشته ، و شعر هم مىگفته و تخلص حسينى مىنموده ، و بطور مفهوم از « الذريعة 19 : 116 و 118 » در سنه هزار و صد و هشتاد و چهار متولد شده ، و آن مطابق ( 1119 - 1120 ) شمسى بوده ؛ و چنان كه در « فارسنامه ، گفتار 2 : 124 » فرموده كسب مراتب علميه در خدمت والد ماجد خود نموده ، و مدتها تدريس مىفرموده و بجاى پدر بزرگوار امامت جماعت مىنمود ، سپس براى تفتيش اهل حال سفرها كرده و خدمت بزرگان رسيد و كسب معارف يقينيه نمود ، پس عود بشيراز كرده و بامامت جماعت و مواعظ منبرى پرداخت ، و بر گرد منبرش هزاران عالم و عامى ، عارف و جاهل ، موافق و مخالف نشسته و هريك باندازهء خود مستفيض مىشدند ، و كتابى بنام « خمسه » در مراتب توحيد و وجود قديم و حادث بدين عناوين و أوزان دارد :
اول « وامق و عذرا » : فاعلاتن فاعلاتن فاعلات . دويم « مهر و ماه » مفاعيلن مفاعيلن مفاعيل .
سيم « شترنامه » : مفتعلن مفتعلن فاعلن . چهارم « الهىنامه » : فعولن فعولن فعولن فعول . پنجم « وصف الحال » : فاعلاتن مفاعلن فعلن .