* ( 716 - شيخ محمد بن شيخ جعفر نجفى ) *
مرحوم شيخ جعفر در 1228 ( ج 3 ش 389 ص 852 ) گذشت .
و شيخ محمد فرزند سيم آن جناب و از أعلام اين خانواده و افاضل رجال آن بوده ، و بهطورىكه در « الكرام البررة : 317 » و « ديوان سيد موسى طالقانى : 249 در پاورقى » نوشته ، پس از وفات سيد سليمان حلى ( 1211 ص 404 ) و فرزندانش سيد داود و سيد حسين ؛ اين شيخ محمد براى مرجعيت امور دينى مردم حله بدان شهر رفته و آنجا بود تا در اين سال هم در آن شهر وفات كرده و نعشش را بنجف آورده و آنجا دفن كردند .
* ( 717 - وفات سيد محمد جواد ، سياهپوش نجفى ) *
وى فرزند مرحوم سيد محمد زيناى بغدادى است كه در سال 1216 ج 2 ( عنوان 234 ص 578 ) گذشت ، و شرح احوالش در « اعيان الشيعة 1 : 405 » و كتاب « مخطوطات كتابخانه سيد محمد بغدادى : 43 » و « الكرام البررة : 289 » و « ريحانة الادب 2 : 248 » نوشته ، و از آنها چنين برآيد كه : او عالم فاضل جليل اديب شاعر أخبارى صلب متعصب و از شعراى عصر و ادباى عراق عرب بوده و خطى خوش و مطارحاتى با فضلاى عصر خود داشته ، و در بسيارى از فنون شركت مىنموده ، و همانا در نزد حاج ميرزا محمد أخبارى درس خوانده و هم از او اجازه گرفته ، و كتابهائى تأليف كرده :
اول كتاب « دوحة الانوار » در رائق از اشعار در چند جزو . دويم « ديوان اشعار » بزرگى .
سيم كتاب « معراج الاسرار » در تصوف و عقائد صوفيه . و در « ريحانه » اين دو بيت را از او آورده :