اشعار » بپارسى و تركى دارد ، و پس از مدت چهل و شش سال عمر ، در سنه هزار و دويست و نود و سه ، در موقعى كه از حج برمىگشته در درياى قلزم غرق شده ، و ماده تاريخ او را ( أيا غفار ) 1293 يافتند .
و فرزندش عبد المجيد تخلص ناجى مىنموده چنان كه در « الذريعة 9 : 1146 » فرموده .
و آنجا نه نفر شاعر ناجى تخلص غير از فرزند صاحب عنوان ذكر كرده كه با اين ناجى جمعا ده نفر شاعر ناجى تخلص خواهند شد .
و ميرزا على اكبر صبور شاعر تبريزى در تاريخ وفات صاحب عنوان چنين گفته :
اى دريغا كه حضرت راجى * چون زر از كيسهء احبا رفت
بىحد افسوس ، صد هزار دريغ * كه بحسرت ز دار دنيا رفت
قلم عنبرين شميم صبور * بهر تاريخ كردن انشا رفت
يافت از كلمهء ( أيا غفار ) * بهر تحرير كردن املا رفت
* ( 704 - وفات شيخ احمد محسنى أحسائى ) *
در سال ( 1241 ) شرحى در احوال شيخ احمد بن زين الدّين احسائى نوشتيم . اينك در اينجا گوئيم كه يك نفر شيخ احمد احسائى ديگر در همان زمان بوده كه اينك اينجا شرح احوالش نوشته مىشود بدينطور :
وى فرزند شيخ محمد بن شيخ محسن بن شيخ على بن محمد بن احمد بن محمد بن حسين بن احمد بن محمد بن خميس بن سيف غريفى ، و از جمله علما و زهاد و براى تمييز از شيخ احمد احسائى مذكور به نسبت جد خود معروف به محسنى بوده ، و كتب چندى تأليف نموده بدين قرار :