آقا بزرگ مىخواندند و بدان مشهور شد بعبادت و رياضات شرعيه پرداخت و در استشفاء مرضى و نوشتن ادعيه مأثوره مرجع مردم شيراز و غيره گرديد . و فرزند ديگر آقا اسماعيل آقا على مدرس است كه متصدى رتق و فتق امور تكاياى خارج شهر شيراز بوده ، و سه نفر پسر برگذار نموده :
اول حاجى آقا اكبر نواب بسمل كه در ( 1263 ) بيايد ، و سيم : آقا لطفعلى افكار كه در ( 1266 ) بيايد . و دويم : آقا على اشرف آگه صاحب اين عنوان كه در « مجمع الفصحا 2 : 64 » و « فارسنامه ناصرى : 38 » شرح حالش نوشته و با ملاحظه بعضى از مواضع ديگر بخلاصهء اين مىشود كه : او از دفاتر عرفا باخبر و از قواعد ارباب تصوف مستحضر ، و از زخارف دنيوى بقليلى قانع از كثير ، و پيرو صوفيان صافى ضمير بوده ، و بأمور فقرا و غربا رسيدگى مىفرموده و همانا پس از تحصيل كمالات بتكميل نفس رغبت كرده و خدمت ميرزاى سكوت را اختيار نموده تا خود عارفى كامل گرديد ، و او شعر هم مىگفته و تخلص آگه مىنموده و اين چند بيت از او است :
من كه روزم همه در آه و فغان مىگذرد * خود گرفتم كه شبم را سحرى خواهد بود
نشوى محرم أسرار سراپرده عشق * تا ز هستى تو آگه اثرى خواهد بود
اى دلبر عاشقكش ديرينه من * هرچند گرفته بدلت كينه من
راضى نشدم كه با كسى شرح دهم * آن درد كه از تو بود بر سينه من
و او در اين سال ( چنان كه در « مجمع الفصحا » فرموده ) داعى حق را لبيك اجابت گفته و برياض قدس شتافت ، و فرزندانى چند داشته : يكى مرحوم آقا عبد اللّه مدرس كلامى فخر العلماء كه در ( 1299 ) بيايد . ديگر ميرزا عبد الوهاب مؤلف كتاب « نخبة الاخبار » در احوال سلاطين و انبيا ، آغاز تأليف آن سنه 1258 ، انجام آن سنه 1265 .