بهطورىكه در « رساله احوال سيد عبد الحى حسنى ص 6 » نوشته از علماى رياضيين هند بوده و چندين كتاب تأليف نموده : اول كتاب « التحفة النعمانيه » . دويم كتاب « فوائد الافكار » كه هيچكدام در « الذريعة ج 13 و 16 » كه جاى ذكر آنها است ذكر نشده و ظاهرا براى اين بوده كه مؤلف آنها را شيعه نمىدانسته ، و او در اين سال وفات كرده .
* ( 645 - وفات ميرزا محمد خان ، اميد شاعر اصفهانى ) *
وى فرزند باقر خان بن آقا كاظم صفار خوراسگانى است .
خوراسگان بهطورىكه در « تاريخ اصفهان : 167 قسمت بالاى صفحه » نوشته از ديهات بلوك جى اصفهان است كه در كتاب « فرهنگ آبادىهاى ايران » آن را در حرف خاء ( ص 170 ) به صورت خراسگان از ديهات اصفهان ، و با 51 درجه و 44 دقيقه طول جغرافيائى ، و 32 درجه و 40 دقيقه عرض جغرافيائى نوشته .
و باقر خان از معاريف آن قريه و آن شهر در زمان خود بوده ، چنان كه در سنه 1193 بعد از وفات كريمخان زند از طرف علىمراد خان نايب اصفهان شد ، و همان سال پس از چندى با جعفر خان بشيراز رفت ، و در سنه 1198 كه فراريان زنديه از آقا محمد خان شكست خورده و باصفهان آمدند وى دروازه برويشان بست ، و در سنه 1199 كه علىمراد خان وفات كرد وى خود را شاه باقر خوانده و اثاثيه علىمراد خان را ببرد ، و سپس جعفر خان آمده او را حبس نمود ، و پس از آن آقا محمد خان باصفهان آمده او را نيابت داد ، آنگاه جعفر خان بار دويم باصفهان آمده و در روز 21 محرم سنه 1201 باقر خان را در قلعهء طبرك بكشت - چنان كه در « فارسنامه » است - و آن روز جمعه بوده .
و ميرزا محمد خان صاحب عنوان از شعرا و أعيان آن عصر بوده كه در شعر تخلص اميد مىنموده ، و چندى بعنوان تجارت سياحت افغانستان را كرده ، و در كتاب « آگهى شهان از