از بسيارى از شروح است ، انتهى مختصرا . سيم « شرح منظومهء » استادش شيخ نظام الدّين احمد يزدى حائرى مؤلف كتاب « غاية السؤل » و غيره ، چنان كه هم در « احسن » فرموده ، و در « المآثر و الآثار » ما بچنين نامى برنخورديم ، مانند اينكه هم در « الذريعة 16 : 13 » سه كتاب بنام « غاية السؤل » ذكر كرده كه هيچكدام اين غاية السؤل مذكور در اينجا نمىباشد ، و شايد وجه آن همان باشد كه در « انوار الرياض » گذشت .
و مختصر ، صاحب عنوان از چند نفر روايت كرده : اول شيخ محمد حسن صاحب « جواهر » رحمه اللّه . دويم شيخ حسن بن شيخ جعفر آل كاشف الغطا . سيم سيد محمد بن سيد جعفر ابن سيد راضى كاظمينى پدر مؤلف كتاب « مناهل الضرب » در أنساب عرب . چهارم استادش شيخ محمد حسن آل يسن كه وى آخرين كسى است كه به او اجازه داده .
سيد على در أواخر عمر به سفر مشهد مقدس رفت و در ديهى نزديك آن شهر شريف وفات كرد ، پس وى را بمشهد مبارك برده و در پهلوى شيخ طبرسى دفن كردند ، چنان كه فرزندش سيد حسن براى مؤلف « احسن الوديعه » نقل كرده و او در كتاب مذكور ( جلد و صفحه مسطور ) نوشته « 1 » .
هامش
( 1 ) مطالبى در تكميل اين شرح حال : 1 - مؤلف « احسن الوديعه » در أواسط اين شرح حال گويد : من در روز 29 ذىالقعده 1345 از فرزند صاحب ترجمه ( عالم جليل مؤتمن سيد حسن ) تاريخ وفات پدرش را پرسيدم گفت : فراموش كردهام . 2 - درباره عدم ذكر اسامى مؤلفات صاحب ترجمه در « الذريعة » بايد گفت كه مؤلف « الذريعة » شخصا اطلاعى از آنها نداشته و ظاهرا با سيد حسن فرزند صاحب عنوان نيز مربوط نبوده ، و بعلاوه آن مرحوم مقيد بنقل تمام مطالب « احسن الوديعه » در « الذريعة » و ساير تأليفات خود نبوده است . 3 - مؤلف « الذريعة » در كتاب « نقباء البشر : 1481 » شرح حالى از مرحوم سيد على كاظمى صاحب عنوان آورده و از مقام علم و عمل او مدح بليغى نموده و وفاتش را در راه خراسان بسال 1306 ضبط فرموده است ، و در آخر آن شرح حال ذكرى از فرزندش سيد حسن نمود و سپس گويد : -