* ( 640 - تولد سيد عبد اللّه صنعانى خوئى ) *
وى چنان كه در كتاب « معجم ادباء الاطباء 1 : 13 و 21 » نوشته فرزند سيد اسماعيل بن حسن ( يا حسين ) بن محمد بن حسين بن على حسينى است و نسبش به بيست و يك واسطه به حضرت امير المؤمنين ( عليه السلام ) منتهى مىشود ، و خود از أهل علم و أدب و طب در مائه دوازدهم و سيزدهم بوده و شعر هم مىگفته ، و همانا او در سنه 1161 ( چنان كه در ص 221 « معجم » مذكور ) نوشته - مطابق ( 1126 يا 1127 ) شمسى - در صنعا متولد شده ، و در نزد شيخ صالح ضرير در علم قرائت ، و نزد شيخ احمد جار اللّه سرى در نحو ، و نزد شيخ لطف اللّه در صرف ، و در نزد شيخ صالح أبو الرجال در معانى و بيان و منطق ، و نزد ابن مفتى در اصول و نزد ابن الامام قاسم در فقه ، و نزد شيخ حسن بن زيد شامى در حديث ؛ درس خواند ، آنگاه چندى ملازم خدمت سيد على ابن صلاح الدّين گرديد و علوم بسيارى را از او دريافت ، و نيز در علوم حكمت و رياضى در نزد بعضى ديگر درس خواند تا در حساب و مساحت و تاريخ و أدب و تفسير براعتى تمام بهم رسانيد ، و در فنون طب و بخصوص خواص ادويه معرفتى كامل حاصل كرد ، و در ادب و شعر ذوقى سليم و طبعى دقيق فراهم نمود ، و اينك اين دو بيت را كه بطور توريه گفته از او اينجا آورديم :
و عاذلة رأتنى فى اغتراب * أحث السير حثا نحو خلى
فقالت : لا أدل عليك ان لم * تقل لى أين تبغى ؟ قلت دلى !
و آخر پس از مدت هشتاد و سه سال قمرى عمر ، در اين سال در صنعا وفات كرد ، و فرزندش سيد ابراهيم در 1223 ( ص 767 ش 334 ) گذشت .