كرد ، و جسد او را بعتبات عاليات حمل كرده و آنجا در بازار بين الحرمين به طرف چپ آنكه از حرم حسينى بحرم عباسى برود دفن كردند ، و اكنون قبر وى آنجا معروف و بر آن گنبدى مىباشد .
در « روضات » در آخر ترجمه وى فرمايد : از جملهء خصايص وى آنكه در مدت عمر خود امامت نماز جماعت ننمود و معلوم نيست كه عذر وى در آنچه بوده ، انتهى .
مرحوم سيد محمد تأليفاتى دارد . در « قصص العلماء : 102 » فرمايد كه : چون آن جناب بىنهايت متتبع بود لهذا تأليفات او مشحون بأقوال و عباير فقها است اگرچه خود نيز تحقيقات بسيار دارد . و آقا سيد محمد شفيع بروجردى نوشته است كه از آن جناب شنيدم كه مىفرمود اينكه مؤلفات من قريب سيصد هزار بيت يا بيشتر است . و مرحوم حاجى ملا محمد صالح برغانى شاگرد وى مىفرمود كه در ميان متأخرين كسى از استادم آقا سيد محمد زيادتر تأليف نكرده و او در مدت شبانهروز شش تأليف داشت ، و از جمله فتاواى او اينكه هرچه كسى در مفاوز و بيابان بيابد و پيدا كند ماليابنده است اگرچه صاحبش معلوم باشد ! و در سفر جهاد غليان نقرهاى از خود او بود كه در يكى از منازل فراموش كرده و واگذاشتند و از پشت سر آنها كسى آن را ديد و شناخت و خدمت آن جناب آورد ، وى آن را قبول نكرد و فرمود همينكه تو آن را يافتهئى مال تو است ، انتهى كلام « القصص » مختصرا .
و ظاهرا سيد محمد شفيع بروجردى سخن مذكور را در « الروضة البهية » نوشته ، و شش تأليف داشتن در مدت شبانهروز البتّه رسائل و مسائل مختصره است كه هريك را تأليفى گرفته ، و اينك صورت تأليفات آن بزرگوار :
اول كتاب « اصلاح العمل » . در « الذريعة 2 : 170 » شرحى دربارهء اين كتاب نوشته بخلاصهء اينكه وى اين كتاب را در فقه عبادات و معاملات براى عمل مقلدين تأليف كرده و ازاينرو آن را « اصلاح العمل » مىگويند ، يا اينكه چون اين لفظ در خطبهء آن مىباشد بدين كلمه معروف است و نام آن را « اصلاح ، و در آن است فوز و فلاح » نهاده ، و در مقدمه آن مسائل اجتهاد و تقليد را مختصرا ذكر كرده ، آنگاه كتاب طهارت و صلاة را مفصلا نوشته و سائر كتب را بطور مختصر
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1161
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١١٦١