سنه 1205 شمسى
سهشنبه دوازدهم شعبان اول حمل ماه برجى
* ( 593 - وفات مرحوم شيخ موسى نجفى ) *
وى فرزند بزرگ مرحوم شيخ جعفر نجفى ( 1228 ) ، و خود از علماء أعلام و فقهاء بزرگوار عظام در نجف اشرف بوده ، و در احاطه بمسائل و فروع فقهيه خبرتى تمام و احاطتى كامل داشته . چنان كه در « قصص العلماء : 145 » فرموده كه پدرش شيخ جعفر مىگفته كه علم فقه ببكارت خود باقى است و مس نكرده است آن را مگر شهيد اول و من و فرزندم شيخ موسى !
و همانا وى در نزد پدرش درس خوانده و هم از او روايت مىكند .
و روايت مىكنند از او چند تن ، از آن جمله : برادرش شيخ حسن كه در ( جلد 1 سال 1201 ش 68 ص 121 ) گذشت و او كتابى دارد بنام « منية الراغب » در شرح « بغية الطالب » تأليف پدرش كه آن شرحى است مزجى و تا آخر نماز جماعت رسيده . و هم او « حاشيه » ئى بر آن دارد كه در برخى از نسخ در متن درج شده و در برخى برمز « م » از متن امتياز يافته و در برخى خط قرمز بر آن كشيده شده .
و او در آدينه پانزدهم ماه شعبان المعظم اين سال ، چنان كه آقا نجفى مرعشى در حاشيهء « هداية الانام : 79 » بدون روز هفته فرموده - مطابق 4 حمل ماه برجى - وفات كرده ، و در نزد پدر خود دفن شده ، و فرزندان چندى داشته :
يكى مرحوم شيخ محمد رضا كه در ( 1297 ) بيايد ، و ديگر شيخ مهدى كه دخترش