اول كتاب « چهار شربت » بنام « اشربهء محمديه » در عروض و قوافى كه آن را در سنه 1217 در لكهنو بنام سيد محمد بن مير أمان على تأليف كرده .
دويم كتاب « شجرة الامانى » .
سيم كتاب « نهر الفصاحة » در قواعد لغت فارسى كه بنام برادر سيد محمد مذكور تاليف كرده .
و او شاگردان چندى داشته : اول طالب عليخان عيشى كه در عنوان سابق گذشت .
دويم منشى سيد مظفر عليخان اسير شاعر لكهنوى .
و او در اين سال وفات كرده ، و نامش را محمد حسن نيز نوشتهاند .
* ( 586 - وفات حاج محمد رضا ، أزرى بغدادى ) *
وى فرزند حاج محمد تميمى است كه در ( 1211 ش 160 ) گذشت . و خود از بزرگان شعراء عرب و اهل علم و أدب بوده كه در هزار و صد و شصت و اندى - چنان كه در الذريعة 9 :
69 » فرموده - متولد شده ، و از دو برادر خود اول شيخ محمد يوسف ( متوفى در 1212 ) و دويم شيخ كاظم ( 1211 ) كوچكتر بوده و بههمينجهت او را ازرى صغير نوشتهاند ، و او امام ادب و لسان عرب بلكه بر برادرش شيخ كاظم برترى داشته و آثار جليله از او بازمانده همچون « ديوان اشعار » ، و از منظومات او « نظم حديث كساء » و « مجارات سبعهء معلقه » در مدح حضرت امير المؤمنين ( صلوات اللّه و سلامه عليه ) است كه بر صاحبان آنها برترى جسته ؛ و قصايد بسيارى كه هر مصراعى از آن تاريخ است ، از آن جمله « قصيدهئى در مدح سيد بحر - العلوم » بتاريخ 1205 .
و بالاخره او در اين سال يا اندكى بعد از آن وفات كرده . و در « شهداء الفضيلة : 293 » قصيدهئى از وى در واقعهء قتل و غارت فرقه وهابيه كربلاى معلا را نقل كرده كه شامل 66 بيت