خواند ، و بعد از مدتى بتبريز باز آمد و مورد توجه عموم واقع گرديد ، و چنان كه در « مرآة البلدان ، ج 3 » نوشته در أواسط ذىالحجه سنه 1282 شيخ الاسلام شد ، و البتّه آن بعد از وفات برادرش ميرزا شفيع بوده ؛ و بعد از آن رياستى مهم برايش فراهم گرديد كه در « المآثر :
160 س 1 » عنوانى برايش قرار داده ، و در علوم و فنون عديده تبحرى تمام بهم رسانيد ، و در حل غوامض مسائل علمى از نوادر بشمار آمد و چندين جلد كتاب تأليف كرد :
اول كتاب « ابداء البداء » در حقيقت قدر و قضا و تحقيق مسئله بداء .
دويم كتاب « تمييز الصحيح من الجريح » در تعادل و تراجيح .
سيم كتاب « حقايق القوانين » در حاشيه و شرح بر « قوانين » ميرزاى قمى .
چهارم « حواشى بر مجمع البحرين » طريحى .
پنجم كتاب « دكة القضاء » در شهادت و قضاء فقط از مسائل فقه . در « الذريعة 8 : 235 » بعد از ذكر اين كتاب فرمايد : دكة القضاء نام كرسى قضاوت است و هم نام دكهء معروفهاى است در مسجد كوفه كه گويند حضرت امير المؤمنين براى قضاوت بر آن مىنشسته ، انتهى .
ششم « رساله در درايت » كه در آخر آن شطرى درباره « تفسير عسكرى » و « فقه الرضا » ( ع ) دارد .
هفتم « رساله در عدم حجيت اصول مثبته » .
هشتم رساله « مشتقات » .
نهم رساله « الوقيه » در مسئله تقيه .
دهم كتاب « عجب العاجب » در مسئله اجرت بر واجب .
يازدهم كتاب « غاية الآملين » در حل لغات مشكله آيات و أخبار مانند « نهايه » ابن اثير و « مجمع البحرين » و غيره به ترتيب حروف تهجى در چند جلد كه در « شجرهنامهء سادت وهابىها :
43 » فرمايد كه فقط دو جلد از آن در أبواب ألف از مسوده در آمده ، و همانا وى از نخست نام آن را « مواقع النجوم » نهاده و بعد تغيير داده و بدين نام ناميده ، و از جلائل كتب بشمار آيد ، انتهى .
دوازدهم كتاب « كاشفة الكشاف » در حاشيه بر « كشاف » زمخشرى .
سيزدهم كتاب « مسائل الدعاء » در جواب سؤال از تنافى دعاء با قضاء كه سيد ابو الفضل
مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 1124
مساهمون: ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )
ص١١٢٤