و اقوال از وى ، در روز 2 شنبه 27 شعبان 1266 به فتواى علماء اعيان و حكم امير كبير ميرزا تقى خان ؛ در ميدان تبريز مصلوب و تيرباران گرديد .
سنه 1199 شمسى
سهشنبه پنجم جمادى الآخرة اول حمل ماه برجى
* ( 475 - وفات سيد دلدار على 32 نقوى هندى ) *
وى فرزند مرحوم سيد محمد أمين 31 بن عبد الهادى 30 بن ابراهيم 29 بن طالب 28 بن مصطفى 27 بن محمود 26 بن ابراهيم 25 بن جلال الدّين 24 بن زكريا 23 بن جعفر 22 بن تاج الدّين 21 بن نصير الدّين 20 بن عليم الدّين 19 بن علم الدّين 18 بن شرف الدّين 17 بن نجم الدّين 16 بن على 15 بن ابو يعلى محمد الدلال 14 بن ابو طالب حمزه 13 بن محمد 12 بن طاهر 11 بن ابو عبد اللّه جعفر 10 ابن الامام على النقى 9 ( عليه السلام ) است .
حضرت امام على النقى 9 ( عليه السلام ) در فصل دويم مقدمه گذشت .
فرزندش جعفر 10 از معاريف امامزادگان و مشاهير و اعيان رجال زمان خود بوده ، و چون در برابر برادرزاده خود حضرت امام زمان حجة ابن حسن عسكرى ( عليهما السلام ) كه امام به حق و صدق بود دعواى امامت بكذب نمود نزد شيعه اماميه آن زمان معروف بكذاب گرديد ، ولى پس از آن كارش بحسن خاتمت گرائيد ، چنان كه در « منتخب التواريخ » است .
و چون صد و بيست نفر فرزند پسر و دختر داشته وى را ابو كرين خواندهاند كه هر شصت را يك كر گرفتهاند ، چنان كه در « مجدى » است وفاتش سنه 271 ، قبرش در خانه پدرش بسامره .
نوادهاش نصير الدّين 20 نخستين كسى است از أعقاب او كه مهاجرت بهند نموده و آنجا